Eta hau nola konpondu????

Ba hau da nik egin dudana. Ostegunean, larunbatean ogia egingo nuela erabaki nuen. Baina, arrain irinaren experientzia zela eta,  berriro hasieratik hasi behar izan nuen ostiral arratsaldean. Gainera, gure iberdrola maiteak matxura bat izan zuen eta gure etxea izoztuta zegoen, beraz, larunbatean ez neukan ogirik egiteko aukerarik.

Iganderako 600 gr nahi nituen, beraz, ostiralean 40g ama ore, 40 gr ur eta 40 gr irin nahastu nituen. Larunbatean goizean elikatutako 120gr ama ore nituen eta  iganderako 600 gr osatzeko 480 gr gehiago behar nituen. Hortaz, kantitate hau bi “toma”-tan banatu nuen. Larunbatean goizean 240 elikagai eman nion (120 ur-120 irin), eta gauean gauza bera. Igandean goizeko 7.00tan berogailuaren ondoan jarri nuen, eta goizeko 10.00 tan poz-pozik zegoen , hori bai, 690 gr nituen, ez dakit nola!!!

Ondorioz, ez agobiatu, eta ama orearekin joka ezazue, horrela honen kontrola izaten ikasiko duzue. Niri izugarri kostatu izan zait, baina, ahaleginak merezi izan du.

Behin 690 gr nituela, okinaren portzentaia kalkulatu eta aurrera.

1. Osagaiak nahastu (gatza izan ezik)
2. 30 min erlaxatzen utzi
3. gatza gehitu eta oratu
4. 3 h artzidura (tolesdurak barne
5. boleatu eta tentzi oa eman
6. utzi 5 min erlaxatzen
7. forma eman eta banetoira
8. labekatu

Hau guztia egin ondoren honako ogi hauek atera zitzaizkidan

Nabaria da ogia pixka bat erre egin zirela, baina, ogi luzeak labean goi-goian jarri izan nituen hirurentzako lekua egon zedin.

Ikusten denez taxuekin izugarri hobetu dut, nahiz eta ogi borobiletan nik nahi dudan perfekzioa ez lortu. Baina, orain, taxu polita lortzeko aholku batzuk eman diezazkizuet (hain tematia izatearen ondorioa):

1. Ogia laban sartu eta ura beheko lapikotxoan jartzean, laba 10 minutuz itzali (nik 10 min baino gehiago ere izan ditut). Gero, berriro 200º ra piztu eta horrela utzi amaitu arte.
2. Tentsioa oso, oso garrantzitsua da, beraz, tentsioa ondo eman
3. Ama orea bere puntuan egon behar du barneko mamia ondo garatu dadin.
4. Artzidura kontrolatu egin behar da, ez denbora luzeegia ezta laburregia ere.

Han zegoen, sukaldeko liburuen apalategian gordea.

Bere momentua itxoiten.

Eta momentua azkenean ailegatu zen, pasaden astean. Gabon hauetan gure etxean Olentzeroren laguntzaile lanak egin dituen norbaiti eskerrak emateko zerbait berezia egin nahi nuen eta briotxeaz oroitu nintzen.

Hauexek dira osagaiak:

- 500 gr. indar-irina

- 57 gr. azukre

- 10 gr. gatz

- 337 gr. arrautze (6 arrautzeren pisua, pil)

- 15 gr. legamia fresko

- 250 gr. gurin

Lan gehiena aurreko egunean egin behar da:

1.- Osagai guztiak (gurina izan ezik) nahastu eta oratu.  10 bat minutuz.

2.- Gurina gehitu eta oratu, oratu, oratu, oratu. Ore xuabe-xuabe eta distiratsua gelditu behar da. Oratzea briotxearen zatirik garrantzitsuena da, gero ondo igo dadin.

3.- Hozkailuan sartu.

Egunean bertan:

1.- Hozkailutik atera eta 30-60 minutu utzi giro-tenperatura hartu arte.

2.- Forma eman eta hartzitzen utzi, tamaina bikoiztu arte. Briotxe bakarra edo hainbat briotxe txiki egiten bada, denbora gehiago edo gutxiago izango da.

3.- Arrautzakin margotu eta 190ºtara dagoen labean sartu (haizagailuarekin hobe). 10 minututara zilar-papera jarri nion gainetik, eta 15 minutu gehiago izan nuen barruan. Halere, hurrengoan zertxobait gehixeago kontuko dudala iruditzen zait.

Nahiko harrotu zen arren, hozterakoan berriz ere pittat jeitsi egin zen, pentsatzen dut denbora gutxiegi egon zelako.

Milesker M., zure laguntza gabe norbait oparirik gabe gelditzeko zorian egon zelako.

Gezurra dirudi, baina dagoeneko 2 urte pasa dira…

Zenbat gauza ikasten, zenbat jende ezagutzen, zenbat zapore berreskuratzen ari garen…

Z O R I O N A K !!!!!!

Santo Tomas eguna dela eta, txorixoz beteriko opil bat egin dut nire mutilaren eskaeraz. Gainera, ogi osoa jarraian egiteko astirik ez nuenez, lehen hartzidura hozkailuan egin nuen, egun batetik bestera utziz.

Osagaiak:

• 250g gari irin zuri
• 140ml ur
• Gatz pixka bat
• 3g legami fresko
• Txorixo bat

Lehenik eta behin, irina, ura, legamia eta gatza nahastu nituen koilara batez lehenik, eta eskuz, ondoren. 10 minutu horrelaxe utzi ondoren, ondo oratu nuen dena, eskuz, orea lixo-lixo eta ‘membrana proba’ pasa zuen arte. Orduan, olioztaturiko ontzi batean sartu, plastiko batez estali (ez lehortzeko) eta hozkailuan sartu nuen hurrengo egunerarte.

Hozkailutik ateratakoan, desgasifikatu, opil itxura eman eta 5 minutuz lasaitzen utzi nuen. Ondoren, forma luzexka eman eta barruan txorixoa sartu nuen. Ondoren, orearen gainazalari tentsioa eman nion eta opila prest utzi nuen. Bitartean, labea berotzen jarri nuen 230ºC-tara. 45 minutu igaro ondoren, orea berriz igota zegoen, eta labea beroa zenez, laberatu egin nuen. Lehen 20 minutuak 230ºC-tara ur-lurrunarekin, eta beste 25 minutu 200ºC-tara eta urik gabe.

OHARRA: Errezeta hau hemen topa dezakezue gazteleraz.

AVISO: Podéis encontrar esta receta en castellano aquí.

Hau poza!

Pasa den zapatuan, 17an,  gure blogeko bost pertsona txoko baten batu ginen erroskoiak ta ogiak egiteko. Eguna luzea izan zen, baina ez neketsua ezta aspergarria bez. Bost erroskoi, sei blogkide ta euria.

“Kedada” ondo atara zedin, bezperan dena prestatzen hasi nintzen.

Goizean goiz erroskoi orea etxean prestatu nuen, huraxe gure postrea izango baitzen. Beranduago txokoan beste 4 erroskoi prestatu genituen, bat laktosa gabekoa.

Hemen duzue zelan egin genituen.

OSAGAIAK

EGITEKO MODUA

Gabonetan “Micuit”a prestatzen dot eta hau prestatzea pentsetan nengoela intxaur eta mahaspasa ogia prestatzea bururatu jat “micuit”arekin batera ateratzeko.

Ogiak egin, xerratu eta izozkailuan sartu dodaz behar dodazanean izozkailutik atera, erre apur bat eta ateratzeko prest eukiteko.

Erabili dodan errezeta, ogiekin hasi nintzanean Babett en ikastaroan ikasi nebana da.

Hemen errezeta:

400gr.   ogia egiteko uruna

400gr.   urun integrala

470gr.   ura

400gr.   ama orea

100 gr.  intxaurrak

100gr.   mahaspasak

22gr.     gatza

Bol baten nahastu ama orea, ura eta urunak, eta itxi ordu erdi batez tapauta.

Mahai gainea olioztatu eta orea bertara atera rasketagaz lagunduta. Gaineratu gatza eta eskuak bustita dekozuzen bitartean ore barruara sartu. Oratu, nahi duzuen teknika erabiliz, itsaskor ez egon arte.

Intxaurrak eta mahaspasak gaineratu, ore barruan sartu eta tolestu. Oratu apur baten, ondo banatuta egon arte. Orea tolestu eta boleatu.  Olioztatutako bol baten sartu eta ordu eta erdiko hartzidura egiten itxi. Denpora eta gogoa badaukazu, tolestu pare bat egin hartzidura onetan.

Denbora pasa ondoren orea ondo jaiki dan egiaztatu.

Ondoren, boletik atera, oratu txiki bat egin, orea ebagi (behar izan ezkero), boleatu eta itxi hogei minutu bat.

Forma emon eta banetoi edo “couche” baten ipini. Bigarren hartzidura emon orea bikoiztu arte, gitxi gorabehera ordu bi eta erdikoa.

Labea, 250 gradutara berotzen ipini metalezko ontzi bat barruan daukala.

Orea banetoian igon bada, urunetik pasauko ohol baten edo erretilu baten gainera atera eta ebagia emon.

Ogia sartu baino lehen,  ura irikitan bota metalezko ontzian. Hamabost minutu pasa ondoren ura atera eta ordua erdira bajatu tenperatura 215 gradutara. Berrogei eta bost minutu pasa ondoren begiratu ia eginda dagoen.

Ogia prest dagoenean, zabaldu labako atea eta hamabost minutu bat itxi laba barruan. Gero atera eta itxi hozten “rejilla” baten gainean.

Ez daukat xerren argazkirik baina niretzat zulo larregi atera dira. Hurrengoan formakeran moldeko ogiaren teknika erabiliko dot “micuit”a ez galtzeko zuloetatik.

Ogia, galletak eta Txokolatezko Muffinak egin dodaz. Muffinak … mmmmhhhh… benetan gozoak egozan, behintzat nire familia eta lagunei zoragarri gustau jake.

Ogiarekin hasiko gara. Juantxoren “Gorputz zuria, bihotz beltza” errezetarekin egin neban hemen baina etxean neukazan osagaiak erabilita. Hau da, ama ore zuria erabili neban, nire ama orea zuria dalako, eta baltz tokea emoteko “Rincon del Segura”ko urun zuri ekologikoaren 130 gr ordez “Rincon del Segura”ko urun integral ekologikoa ipini dot. Oraingoan ez dot bannetoia erabili, oren ordez ogi txiki biribil eta luzenka batzuk egin dodaz.

Emaitza … oso, oso, ona. Ogiak benetan gozo egozan eta gainera, Juantxoren aholkuei esker ogiak politak eta benetan karraskatzu egozan. Mila esker, Juantxo.

Muffinak, ere, zoragarriak egozan. Dan Leparden “Chocolate Custard Muffin” errezeta erabilita egin nebazan hemen baina laranja toke batekin. Niretzat Laranjak eta Txokolateak kriston bikotea egiten dabe, ta…

Nire aldaketa txikiekin egindako errezeta itxiten deutsuet.

Txokolate kremako Muffinak

50 gr Maizena Irina

3 koilarakada kakao-hautsa

100 gr azukera baltza

225 ml ur otza (nik, laranja baten zukua eta 225 ml bete arte ura)

75 gr gurina, kubo txikitan

125 gr txokolate baltza, zati txikiak eginda

75ml eguzki-lore olioa

2 arrautz handi

125 gr urun

2½ koilara txiki Royal legamia

laranja azukrea: 125 gr azukera eta laranja baten azala irabietako tresna edo Thermomix ekin ondo birrindu. Ez badaukazue olango tresnarik laranja birrindura azukerakin nahastauta ere balio dau.

Lehenengo, krema egin behar dogu: Maizena, kakao-hautsa, azukera baltza eta ura lapiko batera bota, lapikoa sutan ipini eta nahastau su txikitan irakin arte, lodi eta gozo egon arte. Sutik atera, gurina eta txokolate zatiak gaineratu eta nahastau desegin arte, ondoren eguzki-lore olioa eta arrautzetariko bat gaineratu eta nahastau ostera bat eginda geratu arte. Beste arrautza eta laranja-azukera gaineratu eta nahastu barriro krema gozo eta lodia lortu arte.

Neurtu uruna eta Royal legamia bol batean, nahastau eta krema gainera bahetu eta nahastau ostera ondo elkartuta egon arte.

Paperezko madalena moldeak Muffin erretilu baten ipini eta txokolate kremarekin bete.

Berotu labea 180 zentigradutara eta egosi laban 25 minutu.

PA AMB BAGÀS I XAROP DE MALTA

 530 grs. de farina (330 grs. panificable i 200 grs. de força)

280 grs. d’aigua

70 grs. de bagàs (restos d’un curs de cervesa)

 30 grs. de xarop de malta

50 grs. de massa mare de sègol

 170 grs. de massa mare de blat

3 grs. de rent seca (opcional)

ZAPAKINEZ ETA MALTA ZIROPAZ OGIA

530gr. Irina (330 ogia egitekoa eta 200 gr. indarrezkoa)

280 gr. Ura

70 gr. Zapakin (garagardo ikastaro baten hondarrak)

30gr. Malta ziropa

50 gr. Zekalezko ama orea

170 gr. Galirinezko ama orea

3 gr. Legami lehorra (hautazkoa)

Tenia moltes ganes de fer un pa amb bagàs i most, però com a most no vaig poder aconseguir, vaig decidir afegir xarop de malta. L’olor que desprenia el pa quan estava fornejant-se era increïble.
En primer lloc autòlisi de les farines amb l’aigua durant 40 minuts. Després s’afegeix el xarop de malta, el bagàs, la massa mare de sègol, la de blat, el llevat sec i finalment la sal.

Zapakinez eta mustioz ogia egiteko irrikaz nengoen; muztioa ez nuenez aurkitu malta ziropa jartzea erabaki nuen. Labekatzerakoan ogiak zerion usaia izugarria izan zen. Lehenbizi, irinen autolisia urez 40 minututan. Gero, malta ziropa, zapakina. zekalezko ama orea, irinezkoa, legami lehorra eta azkenez, gatza  gehitu.

Aquest pa no necessita llevat, la massa mare és suficient perquè fermenti, però la hi afegim perquè necessitàvem que estigués llest per entrar en el forn a una hora determinada i anàvem justs de temps. En una situació normal, no és necessari afegir-la-hi.

Ogi honek ez du legamiarik behar, aski baitu ama orea hartzidura gauza dadin, baina, ordu zehatz baten laberatzea nahi genuenez, gehitu egin genion ordu horretarako prest egon zedin, denboraz juxtu samar baikenbiltzan. Egoera arrunt baten ez da beharrezkoa.

Amassat Bertinet durant uns minuts, amb reposos intermedis. La massa evoluciona molt bé , sols cal tenir la precaució de deixar-la reposar uns minuts quan es comença a pegar a les mans o a la taula. Tres plegats fets amb cura, intentant desgasificar el menys possible.

Bertinet oraketa minutu batzuetan, tarteka pausatuz. Orea ongi bilakatzen da, mahai edota eskuetan itsasten denean, pausatzea hartu behar da kontuan, solik. Hiru tolesdura kontu handiz eginikoak ahalik eta gas-gabetze txikiena gerta dadin.

Dues hores i mitja de primera fermentació, format i al banetón. Dues hores més per a la segona fermentació. Ha estat en el forn durant 45 minuts. Vapor durant els primers 10 minuts. La temperatura interior del pa al eixir del forn era de 97º.

2 ordu eta erdi lehenengo hartziduran, formatu eta banetoira. 2 ordu gehiago bigarren hartzidurarako. 45 minutu egon da labean. Lurruna lehenbiziko 10 minutuetan. Labetik irtetean ogi barruaren hozberoa 97ºtakoa zen.

Ogia egiten hasten garenean ez dugu oso argi izaten tresneria aldetik beharko dugun guztia, eta gero hor ibiltzen gara, eskuak ukalondoraino oreztatuta tiradera eta armairuetako ateak irekitzen, “pegoteak” han eta hemen utziz. Sarrera honetan, ogia egiterakoan eskura izatea gomendagarri diren tresnak aurkeztuko ditugu. Baita sofistikatuagoak ere, kuriositate moduan. Argazkietako tresnak irinaketaurunak taldekideonak dira, sareari esker igo eta bildutakoak.

Peter Reinharten “El aprendiz de panadero” liburua erabili dut erreferentzi moduan, guzti honi buruz ematen dituen azalpenak onak iruditzen baitzaizkit (beste atal batzuk ez hainbeste…). Berak ogia egitearen prozesua 12 fasetan banatzen du, eta lehenengoa, “mise en place” izendatzen duena, dena aurreikusi eta antolatzearen garrantziari buruz doa. Hau bai fundamentuzko gizona!!! Sukaldean gabiltzanean nahiko orokorra da hau, baina eskuak orean sartzen ditugun momentutik aurrera gauza serioagoa bihurtzen da. Tresneriaz aparte, noski, osagai guztiak ere prest izan behar ditugu, lan egiteko gainazal eder eta garbi bat (ahal den heinean, noski ;-P) eta labea.

Tresnak ataletan sailkatuko ditut: oratzerakoan beharko ditugunak, hartzidura garaian eta labekatzerakoan. Bestalde, okin bakoitzak bere egiteko modua izan ohi du, batek nahiago du tresna hau, besteak hura, besteak bere sistema xelebrea dauka… ez da erraza arau orokorrak ematea. Hala ere saiatu egingo naiz, nahiz eta ez izan taldeko adituetakoa. Nire esperientzian eta Reinharten aholkuetan oinarrituko naiz. Gero entzungo ditut entzun beharrekoak…

ORATZERAKOAN

Hasteko, aukeratutako errezetaren osagaiak pisatu egin beharko ditugu, kasu batzuetan neurtu (koilarakadak, katilukadak…). Beraz, pisu eta neurgailuak ezinbestekoak izango dira:

 Hemen taldekide batek neurtzeko erabiltzen dituen kazolatxo eta koilara desberdinak (etxekoekin ere ondo molda gaitezke, dena den):

Eta argazkirik ez daukagun arren, ml, cl edo gutxienez dl-ak markatuta dauzkan txarro bat ere oso ondo etorriko zaigu likido kantitateak neurtzeko. Eduki ezean, ekibalentziekin jokatu beharko dugu (gosaritarako katilu bat = 250ml etab.), baina ez da oso zehatza izaten. Hemen duzu aurkitu dudan ekibalentzia taula bat. Agian taldekideren batek ezagutuko du besteren bat hobea, hala bada seguru komentarioetan agertuko dela.

Gero, osagai guzti hauek nahasteko ontzi bat beharko dugu. Normalean bolak erabiltzen ditugu, beira, zeramika, plastiko edo metalezkoak:

Eta nahasketa egiten laguntzeko, sortutako orea mahaigainera pasa eta oratzen hasteko eta abar, behar-beharrezkoak dira espatulak, plastiko edo burdinezkoak. Oratu ondoren, mahaigaina garbitzeko ere oso ondo etortzen da argazkian ikusten den espatula gorria adibidez, (handiena) alde zuzenak den-dena eramaten baitu:

Aholku bezala, oso gomendagarria da oratzen ari garen bitartean, errezetako kopuruez gain,  irin eta ur gehiago eskura izatea, orean zuzenketak egiteko, eskuak garbitzeko… Eta zapi garbi bat ere bai.

Orain arte ikusitakoak beharrezkoak dira, ia ezinbestekoak. Gero beste hainbat tresna badaude, errezeta batzutan bakarrik beharko digunak, arrabola adibidez:Hartziduraren ondoren masa luzatu eta zabaltzeko erabiltzen da ogi berezi batzuk egiterakoan, pizzak edo kokak, adibidez. Hala ere, bere ordez beirazko botila batekin ere molda gaitezke.

Fase honetan okinak erabil dezaken beste tresna berezi bat  galbahea da. Hau irina iragazteko erabiltzen da, bai zahi gehiago kentzeko, bai irinean egon daitezken zikinkeriak kentzeko, bai irina askatu eta solte egon dadin. Gauza bera egin daiteke iragazki batekin. Azken hau oso erabilgarria da baita ere oratu behar dugun gainazalean irina euria balitz bezala xuabe-xuabe banatzeko, nahiko goitik (30 cm) botaaz:


Bestalde, oratzeko makinak ere aipagarriak dira, lana aurrezteko. Askoz gehiago ezin dut esan, inoiz ez baitut horrelakorik erabili:

Dakizuenez ogiaren prozesu guztia, hasieratik bukaeraraino, egiten duten makinak ere badira, baina suposatzen dut (ez ditut ezagutzen) kasu hauetan ez dugula beste tresnarik behar, osagaiak bota, programazio txukun bat eman eta tatxaaaaan! ogia aterako dela. Dena den, nire iritziz ogia horrela egiteak ez digu emango eskuz egitean ematen digun eta definitzeko hain zaila den emozio berezi hori.

HARTZIDURA GARAIAN

Oratu ondoren hartzidura garaia dator. Bi hartzidura desberdindu ditzakegu: oratu ondorengoa eta ogiari forma eman ondorengoa. Reinharten arabera, lehenengoa oso garrantzitsua da ogiak bere zapore guztia gara dezan. Eta bigarrena, ogiak bere forma emanda daukanean, zaporeak garatzen bukatu eta bolumena hartzeko.

Lehenengo hartziduran, orea sortu berria dago. Normalean, orea bol olioztatu batean utziko dugu, eta hezetasuna ez galtzeko eta gainazala ez gogortzeko, bola plastikozko film edo dutxako txapel batekin estali ohi dugu:

Beranduago, beti errezetaren arabera tolesdurak eta abarrekoak egin eta ogiari forma eman ondoren, bigarren hartzidura dator. Oraingoan, edukiontziak ogiak izango duen forma mantentzen lagundu behar du. Modu desberdinak daude hau lortzeko. Hasteko, bannetoiak, normalean zumitza edo zurezko zuntzezkoak. Lortu nahi dugun ogiaren arabera, forma desberdinetakoak daude:

Ondo irineztatuta erabili behar dira, orea itsatsi ez dadin. Lehen aipatutako iragazkiaren teknika erabil daiteke. Irin hau da, hain zuzen, ogia labetik ateratzen dugunean “rustiko” itxura erakargarri hori ematen diona. Beste batzuk nahiago dute oreak hartzidura oihalezko ohetxoan egitea, ogiaren formari egokituz. Kasu honetan lihozko oihala aholkatu ohi da, orea itsatsi ez dadin, eta horrez gain  ondo irineztatzea.  Metodo honi “couche” deritzo:

Eta beste hau, metalezkoa, forma berdineko baguetteak lortzeko:

Beste hainbat ogi egiteko, moldeko ogia, adibidez, molde bereziak erabil daitezke. Honakoak gero ogi xerrak mozteko markak eta guzti dauzka:edo

LABEKATZERAKOAN

Labekatzea, prozesuaren momentu majikoa. Azken hartziduran oreak bolumena hartu du, baina labean bukatuko du guztiz bere garapena. Momentu horretan ogia nahi ez dugun lekutik lehertu ez dadin, “taxu” ak eman beharko dizkigu, ogia sinatzeko erabiliko dugun ebakidura, eta era berean oreari hazteko lekua markatuko diona.

Hau egiteko, normalean horrela jokatzen da, edo nik behintzat hala egiten dut: prestatu pala bat, mozteko taula tipiko bat edo horrelako gainazal ez oso handi bat, eta bere gainean, laberatzeko papera. Taula hau ez da labera sartuko, ogia bertaratzeko bakarrik erabiliko dugu:

Gainean jarri laberatzeko daukagun orea, eta taxuak eman, bat edo gehiago, gure gustura. Hau egiteko teknika desberdinak daude, baina gu tresnetan zentratuko gara. Oinarrizkoena “gillete” soil bat da, baina badaude “lame” izeneko tresna bereziak, baita bisturiak erabiltzen dituztenak ere. Ebakidura garbia egin behar da, beraz ezin da edozein labana erabili, orea moztu beharrean “arrastatu” egingo baikenuke. Hemen taldekideok erabiltzen ditugunon bilduma bat, batzuk diseinu propiokoak:

Prozesu honi ekin aurretik, normalean labea berotzen jartzen dugu,  taxua eman bezain pronto tenperatura egokian egon dadin. Beroa dagoenean, eta ogia sartu aurretik, hezetasuna ematea garrantzitsua da, ogiak bere bolumen guztia garatu dezan lehortzen hasi aurretik. Lehortzean azala gogortu egiten zaio, eta honek ez dio hazten uzten. Honetarako tipikoena landareak ureztatzeko erabiltzen den “fix-fix” edo ihinztagailua da:

Labearen behekaldean mikrouhin labean berotutako urarekin ontzi bat jarri daiteke (kontuz, ontziak tenperatura oso altuak jasan beharko ditu! (niri pirexezko bat erdibitu egin zitzaidan), edo zuzenean beheko erretiluan bota ur beroa.

Labea ondo berotuta (errezetaren arabera) eta hezetuta dagoenean, hartu orea gainean daukan taulatxoa, eta labeko erretilura pasa ogia, bertara irristatzen utziaz, papera eta guzti. Nahikoa da labeko atea ireki eta taula 45ºko angeluarekin erretilura apuntatzen egoki kokatzea, eta ogia irristan erori eta erretiluan kokatuko da.  Hasierako argazkian labean ikusten diren ogiak horrela laberatuta daude.  Paperarena oso erosoa da, ez dakit nola egingo nukeen nik bestela. Baina ba omen da erabiltzen ez duen jendea ere…

Kontuz ibili beti labe beroarekin. Ogia sartu, atera, hezetasuna eman… eragiketa guzti hauek eskularruekin egitea hobe:

Zaila izaten da labe barruan daukagun tenperatura jakitea. Honetarako badaude laberako termometro bereziak:

Beno, zenbaki digitalak dauzkana ez, hau elikagaien barne tenperatura neurtzeko da. Gure kasuan, ogia eginda dagoen jakiteko. Reinharten arabera, ogi trinkoentzat barne tenperatura 95º-96º tara iritsitakoan egongo da egina, eta opiltxo bigunek, moldeko ogia eta horrelakoek 82ºrekin nahikoa dute. Neurketa ogiaren barne-barnean egin behar omen da, hotzena egon daiteken lekuan.

Hau dena, hala ere, nahiko erlatiboa da, eta praktikarekin sena moduko bat garatzen da.  Termometro faltan, ogiari buelta eman, eta azpikaldean “tok-tok” eman, atea joaz bezala. Hutsune tankerako soinua entzuten badugu, ogia egina dago.

Taldekide batzuk, labeko berezko erretilutan egin baino, nahiago dute laberatzeko harria erabili. Harri hau lehendabizi 45′ edo berotzen utzi behar da (oso tenperatura altuak hartzeko gai da), eta orduan kokatzen da orea bere gainean. Aintzinako ogi-labeen tokea ematen omen die ogiei, baina probatu ez dudanez, ezin gauza handirik kontatu. Pizzak egiteko ere oso estimatuak dira.

Laberatzeko beste teknika batzuk ere badira, ogia lapikoetan egitea adibidez. Lapiko hauek pirex, burdin, buztin, edo porodun buztinzekoak (Römertopf) izan daitezke. Hemen azken hau eta buztinezko bat:

Ogia lapiko barruan egiterakoan, hezetasuna hobeto mantendu eta gainazala fin eta kraskatsua lortzen omen da.

Prozesuaren amaieran, ogia sareta edo “rejilla” batean gainean hozten huztea komeni da, beroa alde guztietatik gal dezan, baita behetik ere. Reinharten arabera, ogia 70ºtik jeisten ez den arte, ez du bere prozesua guztiz bukatu, almidoiak oraindik “asentatzen” ari dira. Bere iritziz, ogiaren zaporea guztiz gara dadin, 27º arte jeisten utzi behar zaio gutxienez. Behin ogiak tenperatura galdu duenean… dastatu eta gozatzeko garaia!!!! Beti zerradun labana egoki bat erabili:

Eta soberan geratzen dena, geratzen bada, leku egokian eta babesturik jaso, Txanogorritxurena dirudien otar honetan, adibidez, :

Eta hau da guztia oraingoz!

Milesker bere garaian zuen tresnen argazkiak igo zenituzten guztioi, kostata baina hemen dago emaitza. Hasieran esan bezala, ez da batere erraza prozedura hauek orokortzea, eta seguru nago puntu askotan ez zaudetela ados ze, gaztelerazko esaerak dioen bezala, hemen ere “cada maestrillo tiene su librillo“. Ea zer kontatzen duzuen, mxk.

Okin hasiberriei eskainia, animo eta denok oratzera!!

]]> http://irinaketaurunak.wordpress.com/2011/11/11/okinon-tresnak/feed/ 11 mirurtia 20110227528bis pisuak OLYMPUS DIGITAL CAMERA bolak espatulak2 Arrabola2 iragazkiakbis oratzeko makina plastikoak2 Bannetoiak2 irinak 022 baguettera moldeak moldea Pala2 20110210493bis lameak2 20110210485bis guanteak termometroak harria OLYMPUS DIGITAL CAMERA P1040125 dscf1212 otarra